ခယ၀ယ

ခယဝယ

ေစတနာကို လမ္းခင္း
ေဝဒနာကို ေပြ႔ဖက္ရင္း
ေလာကဓံ ညွွင္းသမ်ွကိုေလ။

မွန္ရိပ္တြင္ ကိုယ့္႐ုပ္သြင္ျပန္ၾကည့္
အိုမင္းဘိ တစ္ေန႔တျခားမေသြ။

ဇာတိအေျခတည္လို႔
ဇရာေျမ လွမ္းအနင္းမွာ
အထီးက်န္ျခင္းက ခံစားခ်က္
တစ္ခုေလလား?

ကုန္သြားတဲ့ ခယဓမံၼ
ပ်က္ခိ်န္တန္ ဝယဓေမၼာ
ဒီသေဘာ စစ္ေၾကာေနမိစဥ္။

ဥာဏ္အလ်ဥ္ ဘယ္လိုယွဥ္ေသာ္လဲ
ဝဋ္တြင္းတြင္ က်င္လည္တင္ေနဆဲ
ဝမ္းတြင္းအသိက မရင့္ေသးပဲကို။

ေပးစရာ႐ွိတာေပး စြန္႔စရာရွိတာစြန္႔
လက္မတြန္႔ စြန္႔ဝံ႕သူူမွာ
လြတ္လမ္းက အေနာက္မွာေသခ်ာ။

ေဒသနာ ရင္မွာ ေပြ႔ပါလို႔
နိဗၺဴတာ တက္ကာလွမ္းႏိုင္ဖို႔
ကုန္ျခင္းမွာ သေဘာပါႏိုင္ေစ ဒို႔
႐ႈမွတ္စို႔ အရွိတရားကိုေလ။

သုခိတာ ေဟာထ
(နီဖာျဖား)
31.7.2015

posted from Bloggeroid